Interview met Amin Malek Hoseini

Dit interview vertelt het persoonlijke verhaal van een expat die onder de kennismigrantenregeling naar Nederland kwam en directe ondersteuning kreeg van All About Expats. Dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie en vervangt geen persoonlijk advies. Wil je meer weten over onze diensten? Neem dan gerust contact met ons op.

Toen Amin in 2020 op 33-jarige leeftijd van Iran naar Nederland verhuisde, was de wereld in rep en roer. Midden in de coronapandemie begon hij aan een nieuw avontuur: studeren in Amsterdam. In de loop der tijd begon hij aan nieuwe banen en bouwde hij uiteindelijk een carrière op in de Nederlandse automotive-industrie. Nu, na vijf jaar wonen en werken in Nederland, blikt hij terug op zijn reis van engineer in Iran naar autotechnicus in Nederland.

Amin studeerde werktuigbouwkunde in Iran en behaalde in 2016 een masterdiploma in mechanical design. Hij werkte enkele jaren in de industrie, waar hij hardware en systemen ontwierp voor verschillende bedrijven, maar zijn passie voor techniek, vooral voor de automotive-industrie, bleef hem die richting op trekken.

Toen hij emigratie overwoog, dacht Amin eerst aan Canada of Australië. Toch koos hij bewust voor Nederland:

Nieuwe landen ontdekken: “Het mooie is dat je zo makkelijk door Europa kunt reizen.”

Amin begon zijn studie aan Wittenborg University of Applied Sciences in Amsterdam. Maar na slechts twee maanden sloot de universiteit haar deuren vanwege de pandemie. Hij keerde tijdelijk terug naar Iran en volgde zijn lessen online. Daarna kwam hij in september 2020 terug naar Nederland om zijn studie voort te zetten.

Tijdens zijn studie richtte hij zich op business en ondernemerschap. Zijn familie runt al meer dan 30 jaar een boekwinkel in Iran, die hem altijd heeft geïnspireerd en waarmee hij nog steeds op afstand vanuit Nederland helpt. Ondernemerschap zit in zijn familie: “Mijn vader begon met een kleine winkel en liet die uitgroeien tot twee vestigingen. We verkopen boeken in meerdere talen en bieden ook taalcursussen aan voor mensen die Engels willen leren.”

In Nederland inspireerde dit hem om cursussen te volgen zoals How to Run a Small Business in the Netherlands, die hem praktische inzichten gaf in het ondernemingsklimaat en het starten van een bedrijf.

Amin arriveerde met een vriend en werd opgehaald door een Perzische man, inmiddels een goede vriend, die hij via social media had leren kennen. “Hij was zo behulpzaam: hij haalde ons op van Schiphol, liet ons de stad zien en liet ons een maand in zijn huis verblijven totdat we een huurwoning vonden.”

In het begin probeerden Amin en zijn vriend via Funda een huurwoning in Amsterdam te vinden, maar dat bleek lastig. Uiteindelijk vond Amin via een Perzische WhatsApp-groep een makelaar die hen hielp hun eerste appartement te krijgen. “Als student moet je kunnen aantonen dat je de huur kunt betalen, en dat is lastig zonder vast inkomen.”

Beide mannen waren getrouwd en nadat ze een tijd samen in Amsterdam hadden gewoond, besloten ze aparte woningen te zoeken, zodat hun vrouwen naar Nederland konden komen.

Kort daarna kwam Amins vrouw, die hij tijdens zijn studie in Iran had ontmoet, bij hem in Nederland wonen. Zij is ook werktuigbouwkundig ingenieur en vond uiteindelijk haar plek in de Nederlandse bouw- en energiesector, al ging dat niet zonder uitdagingen. “In het begin was het niet makkelijk voor haar,” zegt Amin. “Ze volgde aanvullende cursussen en werkt aan een nieuw diploma om hier te kunnen werken.” Samen vonden ze uiteindelijk een huurwoning in Rotterdam.

Tijdens zijn studie kreeg Amin zijn eerste baan bij Gorillas, een internationale startup in de bezorgsector. Hij groeide snel door tot warehouse team leader en supervisor in Den Haag, Rotterdam en Utrecht. Toen het bedrijf failliet ging, moest hij op zoek naar nieuwe kansen.

Die zoektocht bracht hem bij Greenmo, een bedrijf in e-mobility en deelvervoer. Via vrienden kwam hij in contact met All About Expats (AAE), die hem hielpen met zijn verblijfsvergunning. Later kreeg hij de kans om zijn echte passie te volgen door bij een autodealer te werken. “Dat was een mijlpaal voor mij. Auto’s waren altijd al mijn passie en nu kon ik mijn technische interesse in auto’s combineren met mijn werk.”

Niet elke werkgever is een erkend IND-referent, dus All About Expats sprong bij om Amin te ondersteunen. Vooral de persoonlijke begeleiding waardeerde hij:

“Patrick was altijd bereikbaar, zelfs tijdens vakanties. Ik kon hem direct bellen of berichten en hij regelde dingen snel. Ook had ik goed contact met Jill en Ana van de expatdesk. Zij hielden mij op de hoogte en handelden zaken professioneel af.”

Toch verliep niet alles zonder hobbels. Een keer bracht een miscommunicatie over een contract zijn baan en verblijfsvergunning bijna in gevaar. “Dat was stressvol. Er was een fout gemaakt in een aanbod en ik dacht echt dat ik mijn baan misschien zou verliezen.” Uiteindelijk werd het opgelost, maar het liet hem zien hoe belangrijk duidelijke communicatie is.

Amin heeft grote verschillen in werkcultuur opgemerkt. “In Nederland werk je meestal acht uur per dag, met vaste pauzes en duidelijke regels. In Iran is dat heel anders: je werkt vaak tien uur of meer, zes dagen per week. De werkdruk is hoger en de werk-privébalans is zwakker.”

Ook de relatie tussen werkgevers en werknemers is anders. “In Nederland ligt er meer nadruk op een open, respectvolle omgeving. Contracten, zelfs tijdelijke, gaan gepaard met duidelijke verwachtingen, wat werknemers rust geeft.”

“In Iran is de bedrijfscultuur traditioneler en hiërarchischer. Als een werkgever niet tevreden is, leidt dat in de meeste gevallen tot ontslag. De druk is hoger en werknemers voelen zich minder vrij om grenzen te stellen.”

Ook het dagelijks leven ziet er anders uit. Winkels en restaurants in Nederland sluiten eerder. “In Iran zijn winkels in de meeste gevallen in twee shifts open en blijven ze tot ongeveer 21.00 of 22.00 uur open. Restaurants gaan vaak pas in de middag open en kunnen tot in de vroege ochtend geopend blijven.”

Ook sociale normen verschillen. In Iran is het respect voor leraren en ouderen sterker: “Iedereen staat op wanneer een leraar het klaslokaal binnenkomt.” De Nederlandse cultuur is informeler, wat Amin waardeert: “In Iran zeggen mensen vaak niet wat ze echt denken. In Nederland zijn mensen direct en dat vind ik prettig, ik weet altijd waar ik aan toe ben.”

Gastvrijheid is een ander verschil. “In Iran is eten delen met collega’s, vrienden of familie normaal. In Nederland zijn mensen individualistischer.” Hij benadrukt dat dit voortkomt uit traditie, niet uit religie: “In Iran wordt religie meer door de overheid gestuurd, terwijl de meeste mensen er in het dagelijks leven niet op focussen. Misschien is 80% niet echt religieus. Tradities, niet religie, bepalen de dagelijkse gewoonten.”

En dan is er nog het weer: “Ik had niet door hoe regenachtig en winderig het hier zou zijn,” lacht Amin. Omdat hij uit Kerman, in het zuiden van Iran, komt, was hij gewend aan extremen: “In de zomer kan het overdag 40°C worden, maar ’s nachts dalen naar 20°C. In de winter kan het ’s ochtends -10°C zijn en ’s middags 15°C. Het contrast is veel groter dan in Nederland.”

In het begin voelde Amin zich niet helemaal thuis in Nederland. Hij sprak vaak Engels, vooral in Amsterdam en Rotterdam, waar mensen snel overschakelen wanneer ze merken dat je Nederlands niet vloeiend is. Maar hij wilde lange gesprekken in het Nederlands kunnen voeren en zich onderdeel voelen van de samenleving.

Hij volgde een taalcursus en behaalde het B1-certificaat. Dat was een grote stap, maar in de automotive-sector komt hij nog steeds veel nieuwe Nederlandse termen tegen. Met zijn drukke baan is het moeilijk om het bij te houden, maar hij luistert naar Nederlandse radio en probeert op het werk zoveel mogelijk Nederlands te gebruiken. Terugkijkend had hij gewild dat hij vóór zijn verhuizing al was begonnen met leren.

Zijn advies aan andere expats is duidelijk: “Richt je vanaf dag één op de taal. Hoe sneller je Nederlands leert, hoe makkelijker het is om te integreren, vrienden te maken en een goede baan te vinden.”

Amin is ambitieus over de toekomst. Hij wil zich blijven ontwikkelen in de automotive-industrie en zoveel mogelijk kennis opdoen. Zijn langetermijndroom? Zijn eigen bedrijf starten, geïnspireerd door de boekwinkel van zijn vader. “De komende twee of drie jaar wil ik vooral leren, ervaring opdoen en mijn Nederlands verbeteren. Daarna zie ik mezelf mijn eigen pad inslaan, misschien met een bedrijf in de auto-industrie. Op korte termijn hoop ik mijn Nederlands te verbeteren.”

Heb je een verhaal dat je wilt delen over verhuizen naar, werken in of wonen in Nederland?