Interview met André Jonker

Dit interview vertelt het persoonlijke verhaal van een expat die onder de kennismigrantenregeling naar Nederland kwam en directe ondersteuning kreeg van All About Expats. Dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie en vervangt geen persoonlijk advies. Wil je meer weten over onze diensten? Neem dan gerust contact met ons op.

Toen Andre Jonker in 2021 van Johannesburg, Zuid-Afrika, naar Nederland verhuisde, begon hij niet alleen aan een nieuwe baan, maar ook aan een heel nieuw hoofdstuk in zijn leven samen met zijn vrouw. “Ik denk dat je de datum even moet checken, maar het is nu vier jaar geleden,” lacht hij. Oorspronkelijk vestigde het stel zich in Almelo, waar ze ongeveer anderhalf jaar woonden voordat ze naar Zuid-Holland verhuisden. Daar werkt Andre nu bij IOB.

Andre’s verhuizing was niet alleen een sprong naar een ander continent, maar ook een zorgvuldig begeleid proces. “In feite ben ik via Nlist geworven,” legt hij uit. “Zij regelden de volledige werving bij engineeringbedrijven, de contractuele zaken, het visum… alles.” Ook nu werkt Andre voor bepaalde administratieve en HR-zaken nog steeds via All About Expats. “Technisch gezien val ik nog steeds onder hen,” zegt hij. “Dus ik krijg nog steeds te maken met alles wat zij beheren, zoals promoties, salarisverhogingen, leasezaken en zelfs vragen over sport of financiën. De financiële afdeling hier werkt nog steeds veel samen met All About Expats.”

Terugkijkend is Andre open over de balans tussen gemak en vertrouwen die bij zo’n uitgebreide service komt kijken. “Het is helemaal geen klacht, maar na vier jaar is het niet makkelijk om alles nog precies te herinneren. Wat ik me wel herinner, is de samenwerking met Patrick. Hij was enorm effectief in het organiseren van alle documentatie en het begeleiden van ons door het proces. Elke keer zei hij: ‘Doe dit, doe dat,’ en daardoor werd heel duidelijk hoeveel zij eigenlijk doen.”

Andre merkt op dat het bedrijf zijn verhuizing soepel liet verlopen, maar dat dit ook betekende dat hij niet altijd wist wat er precies gebeurde. “Soms had ik het gevoel dat ik niet wist wat ik moest doen, omdat mijn bedrijf alles voor ons organiseerde. Ik moest al mijn vertrouwen in hen leggen, maar gelukkig heeft dat goed uitgepakt.” Dat vertrouwen ging verder dan alleen immigratiepapieren.

“Toen ik een autolening wilde afsluiten, had de financieringsmaatschappij moeite met mijn contractvorm. Patrick sprong bij, verduidelijkte alles en ik kreeg de lening snel rond. Hij hoefde dat niet te doen, maar het was een grote hulp.”

Andre benadrukt ook de ondersteuning die hij door de jaren heen van het team van All About Expats heeft gekregen. “Zelfs bij kleine dingen, gewoon wat informatie, kreeg ik altijd makkelijk hulp. Ik ben heel erg tevreden over hen en zou hen aan iedereen aanbevelen.” Terugkijkend schrijft Andre zowel Nlist als All About Expats toe dat zijn overgang soepel verliep. “Er was een beetje gedeelde verantwoordelijkheid; Nlist deed meer met huisvesting en All About Expats regelde de rest. Ze hielpen zelfs met dingen waarvan ik niet wist dat ze bestonden, zoals de 30%-regeling. Ik gaf hun gewoon de formulieren en zij regelden alles.”

Andre kwam naar Nederland om bij IOB te werken. “Ik kwam als structural engineer of constructeur, en op dit moment werk ik voor een bedrijf dat IOB heet. Constructieve berekeningen voor gebouwen en constructies. In feite engineering.” Zijn rol is inmiddels breder geworden dan alleen berekeningen. “Er is een extra onderdeel bijgekomen waarbij ik veel moet adviseren en afstemmen met andere partijen, aannemers, architecten, specialisten… het is een behoorlijk complexe baan. Oorspronkelijk deed ik alleen berekeningen, maar dat is inmiddels duidelijk uitgegroeid tot een rol met wat meer managementverantwoordelijkheid.”

Andre’s werk in Nederland lijkt sterk op zijn ervaring in Zuid-Afrika. “Ja, het is bijna precies hetzelfde,” zegt hij. Ook de werkcultuur vond hij vergelijkbaar. “Er zijn veel overeenkomsten. Als die er niet waren geweest, was het waarschijnlijk geen succes geworden.” Zijn eerste plaatsing was niet perfect, maar de Nederlandse arbeidsmarkt bood hem de mogelijkheid om een betere match te vinden. “Het eerste bedrijf waar ik werd geplaatst, was niet perfect. Maar het fijne in Nederland is dat er altijd ander werk is. Ik ging op zoek naar een andere kans, vond iets anders en dat is een groot succes geworden.”

hoogwaardige engineeringprojecten. “Niet dat mijn carrière in Zuid-Afrika tekortschiet, maar op engineeringgebied worden hier projecten van hoog niveau uitgevoerd en is de sector goed georganiseerd. Ik dacht: ‘Hier kan ik mijn carrière echt verder ontwikkelen en mijn expertise in de bouw vergroten,’ en dat is precies wat er is gebeurd.”

Werken in Nederland heeft zowel zijn technische vaardigheden als zijn begrip van werkcultuur verbeterd. “Ik ben een veel betere engineer geworden, niet alleen technisch, maar ook in het samenwerken met mensen. Cultureel heb ik geleerd hoe mensen binnen en tussen bedrijven met elkaar omgaan.” Andre kijkt tevreden terug op zijn reis: “Het is behoorlijk werkgericht en het is een succesvolle carrière geworden. Je kunt overal een goed leven hebben, maar hier heb ik me zowel professioneel als persoonlijk kunnen ontwikkelen.”

Andre geeft toe dat het moeilijkste aan de verhuizing was dat hij ver bij zijn familie vandaan was. “Als er een negatief punt aan dit alles is, dan is het dat ik mijn familie mis. Maar door de manier waarop mijn carrière verloopt, is het financieel ook mogelijk om vrij vaak terug naar huis te gaan voor vakanties. Als je hier eenmaal gesetteld bent, is dat niet zo moeilijk.”

Naar het buitenland verhuizen was altijd Andre’s wens geweest, maar taal was een belangrijke overweging. “Ik kon alleen naar landen of bedrijven gaan waar Engels wordt gesproken. Ik overwoog het Verenigd Koninkrijk, Ierland en Nieuw-Zeeland. Maar toen benaderde Nlist, de recruiter die met All About Expats samenwerkt, mij en zei dat er veel werk was in Nederland. Toen viel het kwartje, het klopte.” Andre benadrukt hoe snel hij zich aanpaste: “Binnen 18 maanden kon ik mijn privéleven vrij goed binnen de Nederlandse cultuur leiden en kon ik ook succesvol in het Nederlands werken. Het was niet mijn eerste keuze, maar ik was heel blij, want wonen in Europa is heel fijn. Nederland bood een goede balans tussen werk, cultuur en de nabijheid van de rest van Europa.”

Hij kijkt tevreden terug op de ervaring: “Van buitenaf lees je over de werk-privébalans hier in Nederland, en veel mensen willen deel uitmaken van de Europese cultuur. Ik ben positief verrast, het is geweldig geweest.”

Andre Jonker waardeert de professionele maar ontspannen werkcultuur in Nederland. “De verwachte hoeveelheid werk, of de werkverwachting, ligt vrij laag. Er wordt bijna geen stress op mij gelegd. De enige persoon die druk op mij zet, ben ik zelf.” Hij benadrukt de vrijheid om zelf te kiezen hoeveel energie je erin steekt: “Als ik meer succes wil bereiken, dan ben ik vrij om dat te doen. Het is heel gezond.”

Ook benadrukt hij de toegankelijke managementcultuur. “Het is heel makkelijk. Ik kan gewoon naar mijn baas lopen en zeggen: ‘Ik heb wat tijd vrij nodig,’ en dat is nooit een probleem.” In vergelijking met Zuid-Afrika merkt hij op: “In Zuid-Afrika… is het bijna die Amerikaanse werkcultuur. Iedereen werkt minimaal 40 uur per week, en je moet meer doen dan dat om een bepaald niveau van succes te bereiken.”

Andre werkt in een bedrijf dat grotendeels Nederlands is, met ongeveer 10% internationale collega’s. “Omdat ik Afrikaans ben en een traditionele Nederlandse achtergrond heb, kon ik me vrij makkelijk aanpassen aan mijn Nederlandse collega’s, en ook aan internationale collega’s. Soms fungeer ik een beetje als brug tussen hen.” Het team van zijn vrouw in Rotterdam is gemengder, ongeveer 50% Nederlands en 50% internationaal.

In vergelijking met Zuid-Afrika ziet Andre een duidelijk verschil in werkcultuur. “In Zuid-Afrika is de klant koning. Hier is het meer alsof de werknemer koning is. In Zuid-Afrika zorg je goed voor de klanten; in Nederland zorgen ze goed voor de werknemers, zodat de werknemers goed voor de klanten zorgen. Dat is een belangrijk verschil.”

Andre verhuisde samen met zijn vrouw naar Nederland. “Nee, we kwamen samen. Zij zei: ‘Ik kan hem echt niet achterlaten. Dat zou te moeilijk zijn.’” De eerste jaren waren uitdagend terwijl ze hun nieuwe leven opbouwden, maar “het keerpunt lag tussen twee en drie jaar, toen we eindelijk beseften dat we gesetteld waren en naar de toekomst konden kijken en wat meer rust konden vinden.”

Zijn vrouw vond snel werk in Nederland. “Ze is visual merchandiser voor een kledingbedrijf. Op dit moment werkt ze voor Costes in Rotterdam.” Andre beschrijft de eerste maanden in Nederland als zwaar en isolerend. “We kwamen in oktober aan en ik denk dat de winter veel zwaarder was dan ik had verwacht. Het kwam harder binnen dan ik dacht.”

Hij blikt ook terug op zijn eigen naïviteit over het land. “Ik had het idee dat het allemaal Amsterdam was, iedereen in Tesla’s reed en het leven makkelijk was. Maar zo is het niet. De stad waar ik woonde, lag helemaal aan de andere kant van het land. Sommige steden zijn makkelijker om je als international aan te passen, maar soms kan het lastiger zijn. We voelden ons soms erg geïsoleerd en alleen.”

Andre noemt dat de timing en locatie een rol speelden in hoe moeilijk het was om te settelen. “Misschien was het anders geweest als we niet in die tijd van het jaar waren geïmmigreerd, of als we niet naar het verre oosten van het land waren verhuisd.”

Een andere belangrijke uitdaging waren de uiteenlopende verwachtingen met zijn eerste werkgever. “Ik denk dat dit niets met All About Expats te maken had, maar meer met mijn kant en met Nlist. De verwachting die ik van mijn werkgever had en wat mijn werkgever van mij verwachtte, hebben we niet genoeg in detail besproken. Mijn werkgever was heel blij dat hij personeel kon vinden en ik was heel blij dat ik een baan in Europa had gevonden, maar we zijn er iets te snel doorheen gegaan.”

Hij vervolgt: “We hadden eigenlijk meer technische gesprekken moeten voeren om af te stemmen wat de verwachtingen van de baan waren. Niet alleen woonde ik in een stad die ik niet zo prettig vond, ik werkte ook voor een werkgever met andere verwachtingen dan ik had. Als je werk doet waar je niet van houdt, ga je geen fijne tijd hebben.” Het duurde even voordat het beter werd. “Pas ongeveer anderhalf jaar later, toen ik naar mijn huidige bedrijf verhuisde, begon alles echt goed te lopen. Toen begon ik me gesetteld en gelukkig te voelen, zowel met mijn werk als met mijn leven hier.”

Voordat Andre Jonker naar Nederland verhuisde, had hij hier geen vrienden of familie wonen. “Nee, nee. Geen vrienden of familieleden die daar waren,” zegt hij. Zijn voorbereiding bestond vooral uit online onderzoek. “Ik keek vooral YouTube, specifiek kanalen van mensen die ook expats waren. Dat was eigenlijk alles wat we deden. Misschien hebben we eerlijk gezegd te weinig gedaan.”

Hij kijkt terug op een zekere naïviteit. “We zeiden: ‘Laten we gewoon gaan, we zien wel wat het is.’ Het leek een goede baan en een goede plek om een kind op te voeden. Op papier zagen de voordelen er geweldig uit.” Achteraf beseft hij dat het had geholpen om lid te worden van expatcommunities. “Er is een Facebookgroep genaamd South Africans moving to the Netherlands. Mensen geven daar realistische verwachtingen over hoe het leven hier echt is. Dat was handig voor ons geweest als ik er toen van had geweten.”

Aankomen in een kleinere stad in het zuidoosten van het land bracht eigen uitdagingen met zich mee. “Sommige van deze steden zijn niet erg internationaal. Het had moeilijk kunnen zijn als we gewoon vanaf het vliegveld hier waren afgezet en alles zelf hadden moeten uitzoeken. Voor een student misschien, maar voor iemand met een gezin is het veel om rekening mee te houden.”

Gelukkig had Andre ondersteuning. “Nlist gaf mij een contactpersoon die ik kon bellen voor domme dingen, zoals hoe je een energiecontract afsluit. Ze haalde me zelfs op van het vliegveld en bracht ons naar ons appartement. Dat was heel belangrijk.”

Andre had slechts tien dagen voordat hij begon met werken, vanwege de quarantaine-eisen tijdens COVID-19. “Ik vloog op 3 oktober en begon op de 13e. Het was een heel andere wereld om hier aan te komen en meteen aan het werk te gaan.” Hoewel het interviewfragment eindigt voordat alle voordelen worden besproken, hint Andre op belangrijke pluspunten: “Op papier zagen de voordelen van All About Expats er goed uit. Een goede baan, een goede plek om een kind op te voeden en een ondersteunend onboardingproces. Dat maakte de verhuizing haalbaar, vooral met een gezin.”

Wanneer hem wordt gevraagd wat wonen en werken in Nederland de moeite waard maakt, licht Andre Jonker op. Hij legt uit dat er veel aspecten zijn, zowel praktisch als persoonlijk, die Nederland een uitstekende plek maken om je te vestigen. “Niet per se van meest belangrijk naar minst belangrijk, maar iets wat echt indruk maakte op mijn broer toen hij hier was, was het openbaar vervoer. Jullie vinden dat misschien vanzelfsprekend, maar het openbaar vervoer is echt een groot ding.”

Andre waardeert ook de fietsinfrastructuur: “Gewoon overal naartoe kunnen fietsen is iets wat erg wordt onderschat. Ik denk dat Nederlanders niet begrijpen hoe geweldig het is om gewoon op je fiets te kunnen stappen en niet op de weg te hoeven rijden.” Ook vindt hij het mooi hoe centraal Nederland in Europa ligt. “Omdat je vrij centraal in Europa zit, kun je makkelijk overal naartoe reizen. In één week gingen we naar België, Duitsland en Frankrijk. Het is ongelooflijk hoe makkelijk dat is.”

Nu Andre en zijn vrouw een gezin zijn begonnen, waarderen ze vooral het Nederlandse onderwijssysteem: “We hebben nu een baby van vier maanden die net naar de opvang is gegaan. We zijn heel blij met het systeem.” In het begin vond hij het spannend om zijn baby naar de opvang te brengen, maar al snel merkte hij hoeveel zorg en respect de Nederlandse samenleving voor kinderen heeft. “Het is moeilijk om te zeggen: ‘Oké, je bent een baby, ga naar school,’ maar cultureel gezien worden kinderen in Nederland heel belangrijk gevonden. Er wordt veel moeite gedaan om ervoor te zorgen dat kinderen een goed leven hebben, en dat zien we nu al bij de opvang.” Andre voegt toe dat hij zich een mooie toekomst voor zijn dochter kan voorstellen: “We kunnen ons haar leven hier voorstellen, dat ze veilig op haar fiets naar school kan. Dat waarderen we echt.”

Een ander voordeel dat voor Andre en zijn vrouw opvalt, is de flexibiliteit in werktijden. “In Zuid-Afrika is een contract van 40 uur standaard. Hier is dat geen vereiste. Er is de mogelijkheid van een contract van vier of drie dagen. Nu mijn vrouw moeder is geworden, is dat heel belangrijk voor haar.”

Hoewel Andre nog steeds fulltime werkt, waardeert hij dat het Nederlandse systeem de optie voor balans biedt: “Als iemand op een dag besluit dat hij 32 uur wil werken, is dat ook best bijzonder.” Ook benadrukt hij hoe begripvol zijn werkgever is sinds hij vader is geworden: “Met die extra stress door de baby begrijpt mijn bedrijf dat. Ze verwachten op dit moment geen 100% efficiëntie, ze zijn gewoon blij voor me.”

Andre merkt duidelijke verschillen in sociale spontaniteit tussen Nederland en Zuid-Afrika. “In Zuid-Afrika gebeurt het gewoon als iemand wil barbecueën of een biertje wil drinken. Hier staat het weken van tevoren in de agenda als iemand iets wil doen.” Hij lacht om hoeveel planning er komt kijken bij simpele afspraken: “Eén keer stuurde ik een man die ik kende een halfuur van tevoren een berichtje om een biertje te komen drinken, en hij kwam, maar hij was helemaal in de war, alsof hij dat soort spontaniteit niet kon verwerken.” Hoewel hij het anders vindt, ziet hij het niet per se als negatief, maar gewoon als onderdeel van de Nederlandse manier van leven organiseren.

Op het werk heeft Andre gemerkt dat Nederlandse bedrijven zeer professioneel gestructureerd en efficiënt zijn. “Het bedrijf waar ik nu werk, is behoorlijk professioneel ingericht. Er is veel minder geplaag en smalltalk.” Hij waardeert deze duidelijke scheiding tussen werk en privé: “In Zuid-Afrika liepen de grenzen soms door elkaar als het om efficiëntie ging. Hier werken mensen minder uren, maar veel harder tijdens die uren. Als iemand 32 uur werkt, dan werkt diegene die 32 uur echt hard.” Ook ziet hij een hoog niveau van competentie en gelijkwaardigheid: “In Zuid-Afrika had je heel effectieve en minder effectieve werknemers. Hier is iedereen goed. Iedereen is goed opgeleid en heeft een goede mentaliteit.”

Andre benadrukt dat Nederlandse professionals veel respect hebben voor elkaars expertise, iets wat hij bewondert. “Op professioneel gebied is er veel waardering voor elkaars vakmanschap. Als jij een bepaald werk doet, respecteer ik wat jij doet en wat jij te zeggen hebt, en jij doet hetzelfde voor mij.” Dit stimuleert samenwerking en balans: “In Zuid-Afrika was het agressiever, zo van: ‘Jij doet dit, en als je dat niet doet, vind ik iemand anders die het wel doet.’ Hier is er samenhang en respect, zelfs tussen externe partners die niet voor elkaar werken.”

Een ander cultureel leermoment voor Andre was begrijpen hoe Nederlanders feedback geven, of beter gezegd: wanneer ze dat niet doen. “In Zuid-Afrika was ik gewend om veel feedback van teamleiders te krijgen. Hier is het bijna alsof je geen feedback krijgt, en iemand zei tegen mij: ‘Als je niets hoort, betekent dat dat het goed is.’ Dat moest ik leren.” Hij waardeert deze directheid en heeft zich goed aangepast aan de Nederlandse directe maar rustige communicatiestijl.

Andres toekomst in Nederland ziet er veelbelovend uit. Professioneel heeft hij duidelijke ambities: “Ik hoop uiteindelijk hoofd van mijn afdeling te worden. De Nederlandse overheid maakt het mogelijk om een bedrijf te hebben. Ze willen dat je floreert, want als jij floreert, floreert de overheid ook.”

Op persoonlijk vlak kijkt hij ernaar uit om zijn dochter in de Nederlandse samenleving op te voeden: “Ik ben heel benieuwd hoe het leven van mijn kind hier zal zijn, wanneer ze leert fietsen, Sinterklaas viert, naar school gaat en uiteindelijk naar de universiteit gaat. Dat is iets wat ik in mijn eigen eerste 30 jaar heb gemist, dus nu kan ik het via haar meemaken.” Hij voegt er warm aan toe: “Het idee is zeker om hier te blijven. En misschien kan ik zelf ook nog meer leren over werk-privébalans, om dat wat beter te doen.”

Andre geeft toe dat het niet makkelijk was om een nieuwe sociale kring in Nederland op te bouwen. “Op dit moment heb ik de meeste van mijn Nederlandse vrienden via mijn werk ontmoet, en hetzelfde geldt voor het werk van mijn vrouw,” legt hij uit. Het is volgens hem een praktische aanpak, omdat werk mensen op een natuurlijke manier samenbrengt. Toch erkent hij dat het vormen van diepere vriendschappen buiten het werk meer tijd kan kosten.

Er is ook een groeiende Zuid-Afrikaanse community om hem heen. “Ik ken een paar Zuid-Afrikanen met wie ik heb gestudeerd en naar school ben gegaan. Zij zijn inmiddels ook hierheen verhuisd. Er is een vrij grote groep Zuid-Afrikanen hier.” Toch heeft Andre geleerd om niet alleen op een gedeelde nationaliteit te leunen voor verbinding: “Ik heb geleerd dat ik niet bevriend zou zijn met iemand alleen omdat diegene Zuid-Afrikaans is. Het is net als wanneer je op vakantie naar Spanje gaat en iemand ontmoet die Nederlands is; dat betekent niet dat je beste vrienden wordt.” Hij geeft de voorkeur aan relaties die natuurlijk groeien, in plaats van uit gemak of gedeelde afkomst.

Andre geeft toe dat nieuwe vrienden maken als volwassene best moeilijk kan zijn, zelfs als je lokaal bent. “Als ik terug zou gaan naar Zuid-Afrika en niemand zou kennen, zou het zelfs als Zuid-Afrikaan moeilijk zijn om vrienden te maken, omdat de meeste van je vrienden van school, de universiteit of familie komen.” Nu hij en zijn vrouw een kind hebben, verwacht hij dat hun sociale leven zich zal uitbreiden.

“Nu we een kind hebben en zij naar school gaat, denk ik dat we waarschijnlijk veel meer mensen zullen ontmoeten. Je ontmoet altijd mensen die door dezelfde dingen gaan als jij, dat maakt het makkelijker.” Hij en zijn vrouw hebben expatapps of apps voor Zuid-Afrikanen in Nederland niet veel gebruikt. “We hebben niet echt de moeite genomen om daarop te gaan. Ik bedoel, als ik op een appgroep voor Zuid-Afrikanen in Nederland ga en het enige waar we over praten is Zuid-Afrika, dan voelt het alsof ik naar Europa ben gekomen om mijn horizon te verbreden. Ik praat veel liever met een Nederlander.”

Andre spreekt goed genoeg Nederlands om te werken en sociale contacten te onderhouden, maar hij kent zijn grenzen: “Ik heb waarschijnlijk officieel B2-niveau bereikt. Ik ben voorbij het punt waarop mensen vragen: ‘Sorry, wat zei je?’ Maar wanneer ik complexe engineeringkwesties moet uitleggen, wordt het lastig. Dan moet ik mezelf op verschillende manieren herhalen.” Zijn Nederlands was in het begin zelf aangeleerd, met hulp van zijn vrouw, maar nu gaat hij een stap verder: “Ik heb met mijn bedrijf onderhandeld dat ze mij naar een nieuwe cursus sturen, om het naar een hoger niveau te tillen.” Hij weet hoe belangrijk taal is voor verbinding en succes: “Als je het leven hier echt wilt omarmen, moet je Nederlands goed zijn. Het is cruciaal om contact te maken met collega’s en vrienden.”

Met een baby en twee banen is het lastig om tijd te vinden om Nederlands te oefenen. “Misschien is mijn luistervaardigheid al vrij goed, maar mijn spreken is niet het beste, omdat ik minder spreek.” Hij en zijn vrouw proberen zich thuis onder te dompelen in de taal: “Mijn vrouw kijkt Nederlandse programma’s en we proberen die met Nederlandse ondertiteling te kijken, zodat we kunnen meelezen. Het is verbazingwekkend hoe breed de woordenschat eigenlijk is, er gebeurt veel.” Toch geeft hij toe: “Het kost moeite. Je moet naar de radio luisteren, films kijken, lezen en spreken. Maar het is niet makkelijk om op je dertigste een nieuwe taal te leren, dat geef ik toe.”

Zonder aarzeling zegt Andre dat hij dezelfde keuze absoluut opnieuw zou maken: “Zeker, ja. Waarschijnlijk nog meer.” Wanneer hem wordt gevraagd welke boodschap hij zou delen met anderen die een verhuizing naar het buitenland overwegen, geeft Andre doordacht advies: “Als ik alles samenvat, zijn er hier goede en slechte dingen, en in Zuid-Afrika ook. Ook al mis ik mijn land, mijn familie en mijn vrienden, de optelsom van alles zorgt er nog steeds voor dat ik me hier heel goed voel. Ik ben heel blij met mijn leven.” Hij benadrukt dat aanpassingsvermogen en mindset essentieel zijn voor een positieve ervaring: “Zelfs met die dingen waar sommige mensen misschien niet mee om kunnen gaan, denk ik dat veel mensen dat wel kunnen. Mijn vrouw en ik zijn allebei heel blij met hoe ons leven verloopt. Daar gaat het volgens mij om.”

Andre reflecteert op wat immigratie hem het meest heeft geleerd: “Het is wat je er zelf van maakt. Of je nu hier woont, in Johannesburg of op Sicilië, het kan overal slecht zijn en het kan overal goed zijn. Het gaat er echt om wat je van de situatie maakt.” Hij is zich ervan bewust dat Nederland “bonussen” biedt, zoals stabiliteit, infrastructuur en werk-privébalans, maar hij gelooft dat geluk niet automatisch met een verhuizing komt: “Als je echt ongelukkig bent in Zuid-Afrika, geloof ik niet dat Nederland je gelukkig zal maken. Het kan je misschien de middelen geven om gelukkig te zijn, maar je moet er zelf voor kiezen om gelukkig te zijn.”

Heb je een verhaal dat je wilt delen over verhuizen naar, werken in of wonen in Nederland?